Brief aan… de zee

Jouw golven rollen op het strand. Ze strelen zachtjes mijn tenen en een rilling trekt door mijn lichaam. Als ik mijn ogen sluit lijkt het of jij mijn zorgen mee neemt. Ze lijken te verdwijnen als sneeuw voor de zon. Elke nieuwe golf spoelt de twijfel weg. Jij neemt mijn verdriet mee. Je kalmeert de boosheid en je maakt mijn leven lichter. Als ik naar jou toe kom met een vraag breng jij altijd rust in mijn hoofd. Jij maakt plaats voor antwoorden. Jouw wind neemt de wind uit mijn zeilen. Je brengt rust als ik het oh zo nodig heb.

Als ik bij jou ben voel ik dat ik thuiskom. Ik kijk in jouw oneindige water, zie jouw vogels vliegen en voel hoe de wolken boven jou hangen. Ik kan niet anders dan dankbaar zijn voor zoveel rust, zoveel schoonheid. Jij brengt verlangens naar boven die al sinds een eeuwigheid verborgen liggen onder stof, een dikke laag emoties, zorgen en verdriet. Jouw water spoelt weg wat niet meer nodig is. Jij laat dromen ontwaken, maakt hoofden leeg en reikt oplossingen aan voor zwaarmoedige problemen.

Door jou wordt alles lichter.  Jij geeft me zoveel en je vraagt er nooit iets voor in de plaats. Als ik wegga blijf jij waar je bent en als ik terugkom ben jij er nog steeds. Er is niemand trouwer dan jij. Jij bent ‘mijn zee’ en ik hou van jou.

Ik hoor heel graag wat jij vindt van deze nieuwe “Brief aan.. ”
Alle feedback is meer dan welkom! Je kan jouw reactie plaatsen in het ‘reactieveld’ onderaan.

Kan jij me inspiratie geven… aan wie zou jij een brief willen schrijven? (een persoon, een dier, ….)

Groetjes,
Ine

 

7 thoughts on “Brief aan… de zee

  1. Ik ben op allerlei manieren nauw verbonden met de zee, een aantal jaren kwam ik dit gedichtje in de krant tegen, het raakte mij meteen en sindsdien draag ik het bij me. Hartje winter als alles grijs lijkt proef ik de woorden en ben ik weer even verzadigd van de energie die de zee mij geeft.

    het geluid van de golven
    klinkt in mijn oren de
    schuimkoppen raken mijn
    ogen, zout danst op mijn
    lippen, wind in mijn
    haren, nat van de regen,
    klam van de zomer

  2. Ik hou van de zee, spijtig genoeg zie ik ze niet vaak maar ik kan ze me voorstellen, het geluid, het strand, de golven… en het is o zo waar

    • Als ik aan zee ben neem ik me voor om niet meer zolang te wachten om terug te gaan.. maar ja… dan komt het leven er weer tussen… 🙂 groetjes, Ine

Leave a Reply

Your email address will not be published.